I will remember

Even when love has come and gone
And our hearts have moved along
I will remember
There was a time we had the trust
And that always was enough
I will remember
I will remember you

Een songtekst van de band TOTO.
Martijn, i will remember.. de mooie herinneringen aan jou blijven gelukkig.
Het is al bijna een jaar geleden dat je nog bij ons was. Onvoorstelbaar!
Wat missen we jou. De vader van Sanne en Carmen. En mijn lieve man.
Je kunt eigenlijk helemaal niet gemist worden Martijn. De tijd hier op aarde samen was te kort.

Martijn. I will remember..

Sinterklaas zonder de grootste liefhebber

De tijd van Sinterklaas is volop aanwezig. Al twee weken is hij in het land en vorige week zette hij voet aan de Rijswijkse wal.
Schoen zetten, kadootjes kopen. Al die dingen die je 'normaal' gesproken samen met je partner regelt. Wat zullen we onze meiden geven? Hoe vaak mag Sanne haar schoen zetten? Hoe vieren we Sinterklaas? Al die vragen.. en steeds mag je het antwoord als moeder alleen bedenken.


Het feest vieren zonder dat Martijn er bij is, dat is nog wel het zwaarste gedeelte. Want hoe feestelijk kan het zijn, Sinterklaas zonder de grootste liefhebber ervan.
Vorig jaar november tuigde Martijn hier de hele woonkamer op met diverse Pietenpoppen, slingers en een vlag. Al die attributen liggen nu in een doos op zolder. Ik heb niet de puf het weer tevoorschijn te toveren.. Ja Martijn, we hebben gediscussieerd over Sinterklaas, jij vond het zo belangrijk. En ik vond dat hilarisch. Maar nu je er niet bent.. mis ik dat manische van jou, dat doorslaan in.. dat is er niet meer.
Martijn, je dochter is heilig in sint aan het geloven op dit moment. En Carmen vindt het allemaal even grappig. Dat je het weet.

Martijn en de Wijma-trots

Vanaf het begin van onze relatie sprak Martijn vol trots over zijn Friese roots. De naam Wijma stamt uit Friesland; in  het dorp Wommels  hebben veel Wijma-telgen gewoond. Daar was je maar wat trots op. Ook al heb je zelf nooit in Friesland gewoond en je ouders ook niet..

Zeilen

Wat jij met Friesland had, dat was zeilen. De wind in je haren, de getijden, het spel en het teamwork eromheen, je vond het prachtig. Dat heb je veel gedaan met de studenten van je zeilclub. Maar ook met de vrienden van de middelbare school Het Streek. Hele dierbare vrienden waarmee jij op de havo en het vwo in Ede hebt gezeten.

Element

Enfin, Friesland dus. Mijn zus woont inmiddels een aantal jaren in Leeuwarden. Voordat zij trouwde wilde jij graag een Frieslandpakket samenstellen voor haar huwelijk. We reden er speciaal voor naar allerlei kleine dorpjes, we kochten Friese specialiteiten. Jij was in je element. Zodra je de provinciegrens overstak werd er iets in je getriggerd. Ik mocht je er graag mee plagen want ik  vond het amusant. De trots op een provincie waar je niet gewoond hebt maar toch zo enthousiast over was.

Bed en brochje

Ook toen we een weekend in het dorp Easterein doorbrachten in een bed and brochje bij een oude vrouw in een mooi herenhuis, kwam weer de passie naar boven. Leuk om te zien. De eigenaresse bleek jouw familie nog te kennen. Martijn droomde in zijn hart van een huis in Friesland.
Ik hoop dat jij nu op een plek bent die lijkt op jouw Friesland Martijn!

Utrecht

Vandaag reed ik langs jouw stad
Utrecht
De Domstad
Jij studeerde er sociale geografie en woonde met heel veel plezier in Wittevrouwen

Je hebt er mooie tijden gehad
Veel geleerd, maar ook regelmatig gefeest met je jaarclub en gezeild op diverse plassen
Dat zijn mooie herinneringen
die ik koester
Jij hebt geleefd Martijn
Je hebt gedronken, gegeten, genoten van alles waar een student van kan genieten
En je hebt je hoofd gevuld met kennis, ook niet onbelangrijk
Je was een intelligente man die extreem veel feitenkennis had
Je hebt je later weleens afgevraagd wat je met al die kennis moest omdat je moeilijk werk kon vinden

Wat nu overblijft is de herinnering aan jou, Martijn
De grote liefhebber van Utrecht
waar je tien mooie jaren hebt gehad

                                          Bron foto: www.utrechtsummerschool.nl

Tussen de Limburgse heuvels

Tussen de glooiende Limburgse heuvels
rijden wij
in onze vakantie

Je voelt daar even heel dichtbij, lieve Martijn
Jij hield ook van Zuid-Limburg
Het bourgondische, het mooie landschap, de rust

Nu ben ik er
samen met onze dochters en een vriendin
En ineens bedenk ik:

Niets is meer zo leuk als met jou
Niets is meer zo inspirerend als toen jij er nog was
Mijn gids
Hij is er niet meer..

Martijn, waar je ook bent,
Je bent af en toe even in de buurt

 

                                          Bron foto: VVV Zuid-Limburg

In de zomer van je leven

In de zomer van je leven.. ben je overleden Martijn
Je had nog zoveel te geven
Je had nog zoveel te dromen
Je wilde nog zoveel bereiken, je droomde ervan om raadslid te worden of een mooie baan in de ruimtelijke ordening te krijgen. Dat is je niet gelukt in de 37 jaar hier op aarde. Wat is dat verdrietig.

Jij bent er niet meer. Je twee dochters zijn er nog wel. In hen leef jij nu voort.
En wij gaan door met leven, in deze bloedhete week van de zomer..
Martijn, we denken aan je

Lieve Carmen

Vorige week ben je een geworden. Een jaar is alweer om. Een jaar met jou, onze lieve meid in ons leven.
Wat waren we blij toen je 13 mei het levenslicht zag. En wat was Martijn trots om jou in zijn armen te houden. Martijn is je vader. Hij is helaas op 11 maart overleden. Je zult hem nooit leren kennen, niet fysiek in ieder geval. Dat is heel moeilijk.. Sanne kan je wel vertellen hoe geweldig hij was. Hoe lief hij was. Hoeveel grapjes hij maakte. Hoe goed hij in knutselen was. Maar helaas.. jij hebt je eerste verjaardag zonder hem gevierd. Wat was dat moeilijk, ook voor je moeder.

Lieve Carmen, ik houd van jou. Papa blijft trots op jou!

Koningsdag zonder mijn prins

Het is Koningsdag. Een dag waarop heel Nederland de verjaardag van onze Koning Willem viert. Een dag waarop Martijn zijn tradities de vrije loop liet. Eerst ging de vlag uit, met wimpel natuurlijk. Dan werden de bitterkoekjes en de oranje tompoucen van stal gehaald. We keken samen naar de Koning en de koningin.
Martijn was een man van tradities. Ik ben dat een stuk minder. En dat merkte ik gisteren.

Een feestdag vieren zonder Martijn. Het klopt gewoon echt niet. Mijn prins is er niet meer. Mijn maatje, mijn soulmate waarmee ik graag nog wat ouder was geworden. Waarmee ik onze meiden had zien willen opgroeien. Het doet pijn.

's Avonds lig ik op bed. Ik hoor harde muziek, bandjes. Dingen die me anders wel vrolijk kunnen maken. Maar nu. Wat mis ik jou, Martijn. Het doet pijn

De magnolia bloeit

De magnolia bloeit
Ik registreer het

De merel zingt
Ik registreer het

Martijn is er niet meer
Ik voel het

Op een lentedag

Op een lentedag.. uit het leven gerukt
Mijn man
Martijn Wijma

Wat een pijn
boosheid
verdriet
wanhoop
leegte

laat hij achter in mijn leven

Mijn man,
Martijn Wijma

Wat moeten we zonder jou? De man met het bijzondere hart

Eerst dienen dan verdienen

Onlangs volgde ik een cursus contentmarketing bij spreker en oud-journalist Cor Hospes. Ook bekend van de Contentbijbel, een interessant boek over alles wat onder contentmarketing valt. Hij inspireert ons als communicado's met de zin: eerst dienen dan verdienen.
Wat bedoelt hij hiermee te zeggen? Als communicatiemedewerker of redacteur ben je er allereerst voor je doelgroep. Je bedient hen met je verhaal. Met je boodschap. En pas daarna komt (soms) het verdienen. Communicatie en ook contentmarketing is niet meer dan een verhaal vertellen en daarbij je lezer interesseren (Storytelling).

Flipje Tiel als merkicoon
Als voorbeeld uit de oude doos haalt Hospes de marketing van Flipje Tiel aan. Het bekendste merkicoon van vroeger uit de Betuwe. Het mannetje ontstond op de tekentafel in 1935. Daarna werd het geintroduceerd in het boek Flipje en zijn vriendje de Aap. Hij brak door op de zogenoemde filmstroken. De eerste You Tube film uit de jaren veertig was de Flipposcoop. Dit zijn de avonturen van Flipje op filmstroken in tien plaatjes. Het idee achter de Flipposcoop is dat de verhalen van Flipje in de boekjes te doods zijn en dat mensen de avonturen nu in hun minitheater kunnen gaan vertonen. Flipje groeit uit tot het symbool van de Betuwe. De jamfabriek is al jaren gesloten maar Flipje Tiel blijft het merkicoon van de Betuwe. Dat is toch wel erg knap van de marketeers achter dit oer- Nederlandse product.

Sanne is een echte kleuter

Sanne gaat sinds 3 weken naar de basisschool. Een nieuw jaar is gestart met een nieuwe fase, onze oudste gaat naar school. In de groep Balotje, met echte stoeltjes en tafeltjes om aan te zitten.
Het ochtendritueel is wel schattig hoor. De kleuters stiefelen nog slaperig binnen en geven de juf om de beurt een hand. Dan mogen ze hun 'tien uurtje' in een bak leggen en wordt de lunch in het lunchbakje in een aparte bak gedeponeerd. Sanne past zich wonderbaarlijk aan aan het schoolritme van 4,5e dag school. Alleen de eerste dag heeft ze gehuild, wat is het toch een dappere meid! Vond ik haar in november nog klein toen we voor het eerst gingen kijken, ik ben nu een andere mening toegedaan. Sanne is een echte kleuter geworden.

Creatieve nontent of content

Vandaag had ik een training creatief schrijven voor het web. Hier leerde ik een ander woord voor zinloze content op een website; nontent.
Er zijn veel webredacteuren die zo vast zitten in een bepaald stramien, dat ze bijvoorbeeld alleen nog maar bullets gebruiken om hun tekst te structureren. En soms niet meer nadenken over wat ze eigenlijk communiceren, en hoe. Het is de kunst om te blijven nadenken waarom je iets wilt communiceren. En het dan ook nog op een creatieve manier te brengen, zonder zinloze woorden te gebruiken.

Opfrissen
Het vak van webredacteur/contentmarketeer is continu in beweging door alle ontwikkelingen binnen het web. Daarom goed om je vakkennis af en toe even flink op te frissen. Met praktijkopdrachten zodat je ook inzicht krijgt in wat vakgenoten schrijven. En waar je blinde vlek ligt.

Ben ik een contentmarketeer?

Vorige week was ik op het congres marketing en webredactie met een groep vakgenoten. Voorheen was dit een congres voor uitsluitend webredacteuren. Nu worden we 'contentmarketeers' genoemd.
Het naampje is veranderd, en de inhoud van het vak ook. Was het vroeger voldoende om teksten te kunnen schrijven, tegenwoordig word je geacht om content- en beeldspecialist te zijn.
Tijdens het congres sprak de hoofdredacteur van Lindanieuws.nl een zaal vol jonge vrouwen en mannen (..) toe. Zij vertelde vol enthousiasme over hoe het het blad gelukt is om de best bezochte website voor vrouwen te zijn. 'Wij kennen de doelgroep als geen ander. We weten wat vrouwen willen, en we weten ook hoe kritisch ze zijn.'  De nieuwsbrief van Linda opent elke dag om acht uur met een leuk nieuwtje. Daarna om tien uur het koffieuurtje, met iets verstrooiends. De kracht van Linda is dat ze zich vooral op het 'zachte nieuws' richten. Vrouwen willen dit graag lezen, onderuit gezakt in hun luie stoel of op hun werk.

Marketinginstrument
Vrouwen als marketinginstrument, het werkt blijkbaar. Nu behoor ik zelf niet tot de doelgroep van dit blad, maar ik vond het wel een interessant en inspirerend verhaal over hoe marketing werkt..!

• www.lindanieuws.nl

Maffia?

Het was in de warme zomer van 2006. Ik logeerde samen met een vriendin in het zuiden van Italie, in de provincie Calabrie. In het dorp Santa Domenica. We volgden er Italiaanse les op een naburige taalschool. Elke avond als we moe in ons bed lagen, ging de karaoke muziek erg hard aan in een naburige tent. De eerste nacht dachten we dat er gewoon een feestje aan de gang was. En probeerden we met oordoppen in te slapen. De tweede nacht, weer die herrie om ons heen, met dezelfde klanken en nog wat harder. De derde nacht, op maandag, ja hoor, weer die herrie.

Beklemmend
De irritatie ten opzichte van de muziek nam toe en werd indringender. Wij wilden serieus Italiaans leren en vonden dit niet zo geschikt. We verkasten naar een andere locatie maar ook daar was de Italiaanse karaoke nog te horen. Toen we wat om ons heenvroegen bij de taalschool naar deze herrie/muziek, bleek dat er weinig aan gedaan kon worden. Het was namelijk de maffia van het dorp die deze karaoke faciliteerde. En ja, daar ging men niet tegen in. De herrie bleef dus.. avond na avond. Ik herinner me nog hoe beklemmend de sfeer in het dorp was. En tegelijk hoe mooi deze zomer was in dat Italiaanse dorp onder de hete zon. Maar duidelijk was het wel.. hier was echte maffia aan het werk. Om de dorpsbewoners en de cursisten van de taalschool in de greep te houden. Het geld van de taalschool werd waarschijnlijk voor een deel afgedragen aan de lokale maffia. Je merkte dat de eigenaren van de taalschool er niet te veel over los wilden laten. Mocht ik ooit nog een thriller gaan schrijven, dan ga ik het dorp Santa Domenica zeker weer opzoeken...Kijken of de karaoke nog steeds zo hard aanstaat.

Net als vroeger

Zaterdag hadden wij een familiedag van mijn moeders kant, de Blokhuis-tak. Het was alweer 7 jaar geleden dat deze voor het laatst werd georganiseerd.
In die jaren is er veel veranderd in al onze levens. Een aantal nichten hebben bijvoorbeeld al kinderen die op zichzelf wonen of studeren. Een aantal neven en nichten zijn vader of moeder geworden. In ons gezin zijn er veel huwelijken voltrokken in die zeven jaar, en ook wat kinderen geboren..

Vroeger
Het maffe is dat als je een middag met elkaar optrekt, het lijkt alsof het nog hetzelfde als vroeger is. De neef die altijd grappen maakt, de oom met de cynische humor, de tante die nog hetzelfde praat als vroeger.. Soms denk ik dat ik zelf erg veranderd ben. Maar als ik op zo'n familiedag ben, dan lijkt het soms net of de tijd heeft stil gestaan.
Het enige dat echt veranderd is, is dat onze opa en oma er niet meer bij zijn. Maar stiekem voelden zij deze zaterdag toch erg dichtbij. Terwijl het zonnetje scheen, kwam deze gedachte bij mij op. Opa en oma waren er ook even bij.

Carmen in ons leven

En daar is ze dan, Carmen, onze tweede dochter. Het levenslicht gezien op 13 mei 2014.
En nu, 2 maanden later niet meer weg te denken uit ons leven.

Ze is er. En dat is iets groots. Ze is geboren, ze leeft.
Zeker na wat wij hebben meegemaakt is leven iets heel moois.
Ze is een groot geschenk.
Wij zijn blij met haar!
En genieten daar elke dag van.

Leven, levenslicht, niet meer weg te denken uit ons leven..

Laatste loodjes..wegen soms het zwaarst

Inmiddels ben ik 36 weken en een paar dagen zwanger. Om verlof te hebben is wel fijn hoor! Het reizen in de tram werd minder fijn in de spits. Mensen staan niet spontaan voor je op als je zwanger bent.. En werk is leuk, maar het kost gewoon meer energie als je hoogzwanger bent.
Heel fijn om niet dagelijks meer wakker te worden met een wekker naast je oor.
Manlief heeft de babykamer af en klust nog wat. Sanne gaat niet naar de opvang, dus die hoeft er ook niet vroeg uit. Eigenlijk best wel relaxed! Het weer werkt tot nu toe best wel mee zodat we al veel op het balkon, in het park en op het strand zijn geweest.

Indalen
Lichamelijk zijn er wel wat typische zwangerschapskwalen.. het kindje is ingedaald en dat heb ik vorige week geweten. Krampen waarvan je denkt dat de bevalling begint.

April
Het afwachten kan beginnen. Bij Sanne was ik hoogzwanger (december 010) toen we ingesneeuwd werden. April is wat dat betreft een fijnere tijd. Bewegen kan ik nog volop, zij het op een langzamer tempo. Het toilet moet regelmatiger worden opgezocht.. dat is het grootste ongemak wel als je hoogzwanger bent. Maar verder voel ik me best goed met een vooruitstekende buik die al groter wordt.

Mama, ik ben zwanger

Mijn dochter Sanne (3) kletst je de oren van je hoofd. Laatst was ik bij een vriendin die zelf een jongen van Sannes leeftijd heeft. Sanne: 'Gaan we zo lunchen?' Mijn vriendin kwam niet meer bij.
Ze vond Sanne wel heel bijdehand, en wijs.
Sinds ik zwanger ben, is Sanne ook zwanger. Ik moet af en toe haar buik voelen, want die is al 'heel dik'. Als we speelgoed opruimen, vraag ik haar mee te helpen. 'Nee mama, dat kan niet, want ik ben zwanger.'
Nou vraag ik je.. wat een peuterpuber!

Van zolder tot babykamer

Onze zolder herken ik niet meer terug. Hij is omgeturnd tot babykamer in spe. Mijn man loopt in kluskleren en weet nu alles over gipsplaten, multiplex platen en allerhande schroeven. Hij leert snel moet ik zeggen. Ik kijk toe en vind het geweldig om te zien hoe een zolder in een week al aardig op een kamer begint te lijken.

Investering
Het is een mooi gezicht, mannen die klussen (....). Ik ben blij dat we een verbouwing kunnen doen in dit huis. Er zijn genoeg mensen die met twee kinderen op een klein oppervlak bivakkeren. Of een baby noodgedwongen in hun slaapkamer onderbrengen. Dan ben ik blij dat wij een keuze hebben om een investering in ons huis te doen. Het wordt mooi, en vast nog mooier. Ik kijk er naar uit om over 6 weken verlof te hebben. En dan de boel nog wat meer in te gaan richten. Het voorjaar start mooi dit jaar!